«فقط یک گاز کوچک به این کلم بروکلی بزن!»؛ جملهای آشنا که هر روز در هزاران خانه تکرار میشود و در نهایت با قفل شدن دهان کودک، برگرداندن سر، گریه یا حتی پرت شدن بشقاب به روی زمین خاتمه مییابد.
صبح یک روز کاری شلوغ است؛ در حالی که تلاش میکنید کیف مهدکودک فرزندتان را ببندید، ناگهان در یخچال را باز میکنید و با این سوأل تکراری و کلافهکننده مواجه میشوید: «امروز چه میانوعدهای برایش بگذار
بشقاب پر از خوراک سبزیجات را با دقت و عشق تهیه کردهاید؛ اما به محض قرار گرفتن آن جلوی کودک ۲ سالهتان، او با یک نگاه، بینیاش را چین میدهد، سرش را برمیگرداند، بشقاب را هل میدهد و با صدای بلند ف
لحظهای را تصور کنید که کودک نوپای ۱۵ ماههتان، در میان بازی و خندههای کودکانه، ناگهان دستش را به سمت یقهٔ لباس شما میبرد، آن را پایین میکشد و با لحنی قاطع یا بیقراری خواستار شیر میشود.
قاشق پر از پوره را به سمت دهان نوزاد میبرید، اما او سرش را برمیگرداند، دستش را جلو میآورد و سعی میکند محتویات کاسه یا تکهای از نان روی میز را با انگشتان کوچکش چنگ بزند.
ساعت ۳ بامداد است؛ زنگ مداوم گریه و نقزدنهای کودک در سکوت خانه میپیچد و شما با چشمانی خسته و بدنی فرسوده، برای سومین یا چهارمین بار در طول شب، سراغ شیردهی میروید.
چشم کودک همیشه با شکایت واضح خبر نمیدهد. خیلی وقتها آمبلیوپی یا «تنبلی چشم» در همان سنی شکل میگیرد که کودک هنوز نمیتواند دقیق توضیح بدهد «خوب نمیبینم».
تصور کنید کودک پیشدبستانیتان بعد از استفاده از دستشویی، خودش لباسش را بالا میکشد، به سمت روشویی میرود، دستهایش را با صابون میشوید و بدون نگرانی به بازی برمیگردد.
خیلی از والدین وقتی میبینند دندانهای کودکشان کمی کج روییده، دندانهای شیری دیر میافتند، یا فک بالا و پایین درست روی هم نمینشیند، یک سؤال مهم دارند: آیا باید صبر کنیم تا همهٔ دندانهای د